Blogs & vlogs

Wat houdt ons bezig?

  • Wiepke Cahn: waar ik me hard voor maak is meer bewegen en optimalisatie van medicatie

    December 27, 2019

    'Ik vind het ongelooflijk belangrijk om meer herstel te krijgen voor patiënten met een psychiatrische aandoening. Er zijn veel behandelingen die nu te weinig worden benut.'

    'Waar ik me hard voor maak is leefstijlveranderingen en optimalisatie van medicatie. Mijn idee is dat door het verminderen van de medicatie en door meer te bewegen je meer herstel kan bevorderen bij mensen met een psychsiche aandoening.' 

    Wiepke Cahn tijdens de werkconferentie van 6 november 2019

  • Philippe Delespaul: geen regels opleggen die binnen de eigen keuzes vallen

    December 14, 2019

    'Ik vind het een afgrijselijk groot onrecht dat mensen met psychische problemen zoveel vroeger sterven dan andere mensen. Daar moet hoogdringend wat aan gebeuren.'

    'Maar waar ik ook bezorgd over ben is dat we in de poging gezondheid op te leggen zeker mensen die niet kunnen kiezen waar ze kunnen wonen regels opleggen die eigenlijk binnen hun eigen keuzes hadden moeten vallen.'

    Philippe Delespaul tijdens de werkconferentie van 6 november 2019

  • Kirsti Jakobs: de oplossing ligt in samenwerking tussen huisarts en ggz

    December 04, 2019

    'Ik denk dat de somatische geneeskunde en geestelijke gezondheidszorg veel te ver uit elkaar zijn gedreven. We hebben elkaar juist nodig om de gezondheid van mensen met ernstige psychische aandoeningen te verbeteren.'

    'Als je elkaar weet te vinden en beter samenwerkt is dat een enorm leerzame ervaring.'

    Kirsti Jakobs tijdens de werkconferentie van 6 november 2019

  • Jeroen Deenik: de cliënt beter betrekken en beter samenwerken

    December 02, 2019

    'Op dit moment biedt verandering van leefstijl op korte termijn de beste kansen om de gezondheidstoestand daadwerkelijk te verbeteren van mensen met een ernstige psychische aandoening. Ze hebben medicatie nodig die veel bijwerkingen heeft.'

    'We moeten beter samenwerken om de leefstijl te verbeteren en we moeten de cliënt beter daarbij betrekken. Vaak weet de cliënt heel goed wat hem belemmert.'

    Jeroen Deenik tijdens de werkconferentie 6 november 2019

     

  • Nico de Louw: Actieplatform Herstel voor Iedereen lekker bezig

    November 14, 2019

    Het Actieplatform Herstel voor Iedereen (HVI) is actief vanaf januari 2016 en staat op de drempel van zijn vierde jaar. Een èchte tussentijdse balans laat ik graag aan de ingewijden. Ik beperk mij tot de observaties  ‘so far‘ en vanuit enige afstand.

    Het samenwerkingsverband is opgericht op initiatief van bestuurders van een handvol GGZ-instellingen en inmiddels uitgegroeid tot een club van 17 participanten. Bijzonder!

    Ja! Ik ben HVI-fan en probeer hieronder duidelijk te maken waarom.

    Was het niet zo dat het tot voor een jaar of 5 geleden gebruikelijk was dat instellingen elkaar eerder over en weer bejegenden met de implicatie ‘wij zijn beter dan ‘jullie’? Daarom is de stap naar het ontwikkelen van een samenwerkingsverband op zich al bijzonder. De tijd was er rijp voor en had rechtstreeks te maken met het uitkomen van het rapport ‘Over de Brug’ in 2014.

    Van meet af aan verbonden de initiatiefnemers zich om gezamenlijk op te trekken in een cultuur van onderlinge openheid en gericht op uitwisseling en leren van elkaars ervaringen en gewonnen inzichten uit innovatieve praktijken. De hiervoor gekozen startformule was die van Actieplannen die van elke deelnemende instelling vroeg duidelijk te maken hoe men aan de missie van 1/3 meer herstel inhoud dacht te geven. Deze plannen werden door de eerste 3 jaar heen ter kennis en voor feedback voorgelegd aan de andere participanten. Je laat aldus in je keuken kijken, je stelt je open voor suggesties en kritische vragen of opmerkingen in de openbaarheid te midden der collegae. Vergt moed!

    Alles richten de deelnemers doelbewust op het realiseren van 1/3 meer herstel voor al hun cliënten te beginnen met diegenen die tot de ernstige en daarom langdurige zorgvragers gerekend kunnen worden.

    Echt een breuk met het verleden!! En een inspirerende breuk. Immers je verbindt jezelf als instelling aan collega’s, maakt je misschien enerzijds kwetsbaar maar óók juist weer sterker door het aangaan van die verbinding. Samen weet je meer, dus er viel voor iedereen heel wat op te steken in de afgelopen vier jaar.

    Het laatste jaar is een duidelijke verschuiving waar te nemen van de fase van plan- en beleidsvorming naar thema’s uit de concrete praktijk die in het HVI domein zijn opgenomen. Daardoor schuiven per onderwerp ook nieuwe deelnemers aan en bekrachtigen aldus het platformidee. Te noemen onder veel anders:”Het lang niet onderkende aandeel in het beroep op de GGZ van mensen met een lichte verstandelijke beperking”. Niet onderkend dus ook geen op hen toegesneden aanbod. Het zelfde gold traumazorg bij mensen met psychoses eveneens langdurig niét ingezet, zoals het T-Tiponderzoek onweerlegbaar aantoonde. Wat in het HVI milieu leidde tot de conclusie dat het zaak is oude dossiers te herijken op dit onderwerp. Hoeveel is er gemist?

    De aandacht voor somatiek en leefstijl kwam enige jaren vóór HVI onder de noemer van ‘Mind the Body’ als onderwerp op de GGZ- agenda. Dat er in HVI verband nu wordt gesproken van ‘Keep the Body in Mind ‘, is goed maar laat ook zien : er is op dit vlak nog steeds veel werk aan de winkel met als hoofdvraag: “Hoe gaan we dat in de praktijk vorm geven?”.

    De hele toonzetting zal de lezer misschien brengen tot de verzuchting dat deze –niet meer zo jonge- gast  wel èrg in hogere sferen vertoeft met zijn enthousiasme. Daarom tot slot het bewijs dat ondergetekende nog steeds stevig met beide benen op de grond staat door de vinger te leggen op het alomvattende onderwerp van de implementatie van de gewenste vernieuwende maatregelen.

    De kunst maar vooral de opgave voor àlle participanten is: ”Hoe kunnen wij het HVI gedachtegoed ingang laten vinden op de werkvloer“. Dit is een permanente opgave die naar mijn smaak nog meer aandacht verdient!. Het is goed dat het Actieplatform daarbij in zijn activiteiten en dus ook uitkomsten gevolgd wordt door een door Phrenos geleide ‘onderzoeksmachinerie’ gerecruteerd uit de rijen der deelnemende instellingen.

    De uitkomsten moeten laten zien wat werkt en vooral wat het effect is voor de kwaliteit van leven van cliënten. Dat zou in elk geval een stevige aanleiding kunnen zijn als instelling de praktijk nog intensiever, want ‘evidence based’ onderbouwd, in te stellen op effectieve herstelmethoden.

    Nico de Louw

  • Maarten van Veen: Meer muziek in herstel

    October 11, 2019

    'Songs zijn een prachtig middel om de herstelverhalen te vertellen. Samen met mensen die last hebben gehad van psychiatrische problemen, maar een manier hebben gevonden om ermee te leven, schrijf ik een tiental nieuwe nummers.'

    'De nummers krijgen op 2 manieren een vervolg. Er worden opnames gemaakt die samen op een album komen. Maar de nummers vormen samen ook een liedjesprogramma dat ik ga uitgevoeren binnen GGZ instellingen.' 

    Maarten van Veen tijdens de werkconferentie 19 juni 2019

     

  • Jeanet Nieuwenhuis: We overvragen onze patiënten

    September 13, 2019

    'Uit ons onderzoek blijkt dat bij 4 van de 10 patiënten met EPA sprake is van zwakbegaafdheid of een lvb. Daar moeten we in onze behandeling rekening mee houden omdat ook voor deze groep volledig maatschappelijk en persoonlijk herstel mogelijk is.'

    'Wanneer we hier geen rekening mee houden overvragen we onze patiënten zonder dat door te hebben. Als het gaat om 40% van 180.000 patiënten dan gaat het om een hele grote groep.'

    Jeanet Nieuwenhuis tijdens de werkconferentie van 19 juni 2019.

  • Wilma van Langen: Houd meer rekening met de emotionele ontwikkeling

    September 06, 2019

    'Zo'n 30 tot 40 procent van de patiënten met epa hebben ook lvb en daar zul je rekening mee moeten houden in je begeleiding en behandeling. Dat geldt ook voor de emotionele ontwikkeling. Meestal is die van hetzelfde niveau als het cognitieve niveau.

    Het IQ zegt iets over wat mensen kunnen en de emotionele onwtikkeling over wat mensen aankunnen'.

    Wilma van Langen tijdens de werkconferentie van 19 juni 2019.

  • Amna Haji: Creëren van vrije ruimte is een van de kerntaken en uitgangspunt van ervaringswerk

    May 10, 2019

    Wanneer mensen in een peer-omgeving komen, dan is het delen van de ervaren ontwrichting zoals neergeslagen in een diagnose wat in eerste instantie verbindt. De ROZE OLIFANT, de in de diagnose omschreven aandoening die aanwezig is in de levens van mensen bij wie psychiatrische problematiek speelt. 

    Vanuit de maatschappij wordt er veel gesproken over de psychiatrische patiënt, maar vaak niet met de mensen zelf. En als er wel met de mensen wordt gesproken dan gaat het alleen maar over het deel wat kwetsbaar is. Want zo’n ROZE OLIFANT is best groot. Dat maakt het voor de mensen moeilijk om die altijd aanwezige ROZE OLIFANT bespreekbaar te maken.                                                                               

    En dan komen ze in een omgeving waar de ROZE OLIFANT niet wordt ervaren als anders zijn. De vrije ruimte waar de ROZE OLIFANT wel bespreekbaar is. Door te delen geven mensen betekenis aan hun ervaring, aan de ontwrichting. En mogen de emoties er zijn zonder oordeel en ontstaat er ruimte voor begrip en gezamenlijke ondersteuning. Het mogen delen is leidend, je kunt  zelfs zeggen helend.  

    Naarmate mensen langer in een peer-omgeving verkeren, neemt de kans toe dat er een kanteling plaats gaat vinden. De diagnose krijgt een andere plek. Je ziet mensen (weer) hoop krijgen en leren van elkaars ervaringen. Ze ervaren groei van zelfvertrouwen (eigenwijsheid) en worden mondiger. Hun zelfbeeld verandert en ze zoeken steun in hun omgeving.

    De peer-omgeving, de vrije ruimte is niet statisch, maar juist bewegelijk en ondersteunend aan het herstelproces.  Vrije ruimte  waar talenten en het verkennen van wat mogelijke is leidend zijn.  In die vrije ruimte kunnen cliënten zelf bepalen hoe zij hun herstelproces vormgeven.   

    Bekjk de presentatie van Amna Haji tijdens de werkconferentie 11 maart 2019.

  • Enno Trompert: Neem familie-ervaringsdeskundigheid volledig op. Punt!

    May 03, 2019

    'Ik ben zelf cliënt en ook naaste van een cliënt. Daarbij loop ik er steeds meer tegenaan dat er heel weinig wordt gedaan aan familie-ervaringsdeskundigheid. En ik merk ook steeds meer hoe belangrijk het is dat familie een rol kan spelen in het herstel.

    Mijn oproep is: Neem familie-ervaringsdeskundigheid ook volledig op in Herstel voor Iedereen!'
     

    Enno Trompert  tijdens de werkconferentie van 11 maart 2019.

Cookie settings