Meerjaren ontwikkelagenda

Onze meerjarige ontwikkelagenda met een specifieke thema's geeft samenhang en richting aan onze activiteiten. 

1. Eerder herkennen

Het duurt gemiddeld zeven jaar voordat volwassenen de diagnose autisme krijgen (met alle leed dat daarbij komt kijken). Het vergroten van awareness, kennis voor vroege opsporing en de inzet van vroege interventies kan hier verschil in maken. Het ontwikkelen van bijvoorbeeld een autismevroeg-interventietool kan hier een positieve bijdrage aan leveren.

2. Aansluiten bij ervaringsdeskundigheid en zelfmanagement 

Mensen met autisme hebben zelf ook allerlei methoden ontwikkeld om om te gaan met problemen en de dagelijkse realiteit. Nu zijn zelfmanagement en professionele zorg twee gescheiden werelden, terwijl deze elkaar goed zouden kunnen versterken. We kunnen een inventarisatie maken van zelfhulpmethoden die cliënten met ASS hebben ontwikkeld, kijken hoe dit onderscheidend of aanvullend is op hetgeen professionals ontwikkelen, om vervolgens een visie te ontwikkelen op de rol van zelfhulp naast gangbare professionele hulp.

3. Levensloopbegeleiders toerusten

Beperkingen en mogelijkheden van mensen met autisme fluctueren gedurende de levensloop. Tijdens transitiemomenten hebben mensen met autisme vaak meer behoefte aan ondersteuning. De behandeling en begeleiding wordt hier idealiter op afgestemd en ook afwisselend ingezet. We kunnen preventieve (lichte) behandel- en begeleidingsproducten ontwikkelen die levensloopbegeleiders ondersteunen in de begeleiding van mensen met autisme tijdens transities.

4. Voorzien in hiaten op het gebied van co-morbide stoornissen

Er is een aantal combinaties van stoornissen die regelmatig voorkomt, maar waar nog niet een al te goed antwoord op is, zoals de combinatie ASS en ernstige dwang. Wij zouden kunnen inventariseren waar de grootste hiaten zitten en waar de meeste behoefte ligt en hier (wellicht in samenwerking met anderen) passende producten voor ontwikkelen.

5. Nazorg verbeteren

Als er geen specialistische GGZ-vraag meer is, maar de cliënt wel sterke behoefte heeft en houdt aan ondersteunend contact en/of medicatie wordt er op dit moment bijvoorbeeld naar een begeleidende instantie doorverwezen. Dit is niet altijd wat mensen zelf willen of wat het beste aansluit. BasisGGZ chronisch is dan een alternatief, maar daar schiet de ASS kennis toch soms te kort waardoor er weer (te) snel wordt opgeschaald. We zouden een goed chronisch product kunnen ontwikkelen wat voorziet in de behoefte van cliënten die uitbehandeld zijn in de SGGZ. Waardoor zij maar kortstondig gebruik hoeven maken van een lichte vorm van zorg, maar die wel autisme specifiek is.

6. Systeem toerusten

Mensen met autisme zijn geen losstaande individuen maar maken deel uit van een sociaal systeem. In een ideale wereld weten alle mensen (zowel dichtbij de cliënt als verder weg zoals formele instituties) hoe om te gaan met mensen met autisme. We kunnen een stap hierin maken door producten te ontwikkelen waarmee we hulpbronnen binnen het informele systeem ondersteunen en toerusten met kennis en vaardigheden om om te gaan met (de persoon met) autisme.

Cookie-instellingen