Reactie op Jim van Os zijn karikatuur van CGT bij psychose

ProfielfotoTonnie Staring 03-07-2019 120 keer bekeken 0 reacties

Ons rapport over de beperkte beschikbaarheid van psychologische behandeling (met name cognitieve gedragstherapie (CGT)) voor mensen met psychose kwam 31 mei jongstleden uit: 

https://www.vgct.nl/stream/19.05.vgctsurvey-praten-naast-pillen.pdf

 

Jim van Os twittert daar vervolgens over:  

“Ik lees dit overigens als: er is meer herstelgerichte zorg nodig met meer ervaringswerkers, stemmenhoordersgroepen, herstelwerkgroepen en recovery colleges. Niet een massaal aanbod van technische CBT, hoewel meer relatiegerichte psychologische zorg goed zou zijn.”

 

Jim zegt terecht dat het rapport niet alleen over CGT bij psychose gaat. Het gaat over meer psychologische behandelingen, zoals ook traumabehandeling, psychotherapie voor andere co-morbiditeit, en familie interventies. Maar de term ‘technische CBT’ en dat dit niet massaal aangeboden zou moeten worden, is een ernstige miskenning van wat goede CGT bij psychose is. 

 

In het genoemde rapport staat als definitie: 

“Cognitieve gedragstherapie voor psychose (CGtp) is een therapie waarbij de therapeut een onderzoekende en warme relatie aangaat met de patiënt. Samenwerkend richting de doelen van de patiënt, bestaat de therapie veelal uit ervaringsgericht leren. De therapeut sluit aan bij het verhaal van de patiënt. Bovendien wordt menselijke variëteit omarmd; de patiënt mag zijn zoals hij of zij is en wordt niet beoordeeld op bijzondere ervaringen of ideeën. Het gaat de therapeut om het verminderen van lijdensdruk, vergroten van vrijheid, en het bereiken van de doelen van de patiënt zodat deze weer naar tevredenheid kan gaan functioneren. In tegenstelling tot wat soms door slecht geïnformeerden gedacht wordt, is CGTp niet ‘aan de patiënt uitleggen dat die verkeerde gedachten heeft.’ Ook is het geen koude of puur technische therapie. Relationele aspecten – warmte, empathie, acceptatie, goed kunnen aansluiten, en samenwerking – zijn het fundament van deze therapie.” 

 

Sommigen zoals Jim denken dat CGT vooral een technische therapie is zonder warme band, menselijk begrip en aansluiting. Maar Jim schaart zich daarmee bij de groep onwetenden. Ik vermoed dat Jim nooit een cursus CGT bij psychose gevolgd heeft of deze behandelvorm zelf heeft toegepast bij cliënten. Ook vermoed ik dat Jim nooit getuige is geweest van de enorme persoonlijke betekenis die mensen met psychose ervaren van goed uitgevoerde CGT. “Ik heb mijn leven terug,” hoor ik achteraf geregeld. 

 

Ik verwerp Jim’s karikatuur van CGT bij psychose en nodig hem uit kennis te nemen van literatuur over de waarden, ethiek en het interpersoonlijke contact bij goede CGTp, zoals dit artikel: http://dx.doi.org/10.1080/17522439.2016.1259648  

 

De oproep van Jim om ook andere vormen van psychosociale zorg voor psychose meer op de kaart te zetten, verwerp ik zeker niet. Laten we samen blijven werken aan een betere en meer humane zorg voor mensen met psychose! En daarin kan iedere persoon met psychose een goed-opgeleide psycholoog gebruiken voor het een of ander. 

0  reacties